Dział dla dorosłych:
- literatura piękna polska i obca
- lektury dla szkół średnich
- literatura popularnonaukowa z różnych dziedzin wiedzy
- księgozbiór podręczny (encyklopedie, słowniki, informatory)
 
 
 
 

• Pies Kangur i inni
• Malowanki na szkle
• Spotkanie z Magdaleną Pocgaj
• Spotkanie kameralne
• Pinezka w bibliotece

• Moja Biblioteka - wystawa
• lekcja języka polskiego inaczej

• Międzynarodowy Dzień Bibliotek Szkolnych
• Spotkanie poetyckie w bibliotece szkolno-publicznej

    Do interesującego spotkania bajkopisarki z dziećmi doszło 8.5.2003 r. w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 4 na osiedlu Czecha 59. Gośćmi Filii 52 Biblioteki Raczyńskich byli pani Mirosława Woźna oraz uczniowie klas III S.P. nr 51 na os. Lecha.
    Pisarka opowiadała jak powstawały jej bajeczki. Gdy okazało się, że wymyślała je dla swoich dzieci, nikt nie był zdziwiony. Tak też powstała "Kluseczka" znana prawie wszystkim uczestnikom spotkania. Od opowieści jak rodziły się pomysły na bajeczki takie jak, np. "Chory samochodzik", "Zosia ogrodniczka" czy "W sklepiku" autorka przeszła do kwestii publikowania książek. Tu okazało się, że część z nich powstała na zamówienie wydawnictwa, a niektórych wydawca nie chciał opublikować. Wtedy pojawił się pomysł na własną oficynę. Młodzi czytelnicy dowiedzieli się jak to jest zanim książka trafi do ich rąk. Pani Mirosława mówiła i pokazywała jak od podstaw powstaje coś, co na końcu okazuje się piękną kolorową bajeczką i jak wygląda praca w wydawnictwie, co robi grafik, ilustrator, komputerowiec itd.
   Gdy przyszedł czas na zadawanie pytań, padło ich wiele, np. "czy w dzieciństwie myślała pani, że zostanie pisarką?", "ile czasu zajmuje napisanie jednej bajki?", itd, itd.
   W trakcie spotkania pisarka przeczytała m. in. ulubioną "Kluseczkę", "Chorego kotka", "W sklepiku". Przerywnikami były także bajeczki czytane przzez panią Amelię Zawarty z Filii 51 Biblioteki Raczyńskich na os. Lecha, jak "Kłopoty borsuka" czy "Bambi". Dzieci także czytały fragmenty utworów, bawiły się w zagadki, a na zakończenie razem z pisarką zrobiły małą inscenizację pt. "Kim ty będziesz gdy dorośniesz?"
   Zabawa była wspaniała, a podziękowaniem był bukiet pięknych kwiatów i pomysłowa laurka z "autografami" wszystkich dzieci.
   Po miło spędzonym czasie zostało już tylko ustawić się w kolejce po dedykację z autografem w ulubonej bajce.
 

W dniach 10-25.4.2003 r. w Filii 52 Biblioteki Raczyńskich zaprezentowano prace Marii Stranz-Grześkowiak, absolwentki PWST w Poznaniu, emerytowanej nauczycielki i metodyka.
   Mini wystawa pokazała niewielką część prac artystki. Były to malowanki na szkle oraz grafiki. Na ich formę wpłynęła fascynacja kreską arabeskową, jej różnorodnymi kształtami, tworzącymi napięcia, przestrzenie, ażury, budującymi precyzyjne kompozycje nawiązujące do świata ludzkich odczuć.
   Prace namalowane na szkle ukazały zwiedzającym fantazyjny świat ludzkich twarzy. Przesadna dekoracyjność, niedopowiedziany grymas budzi skojarzenia z bohaterami literackimi.

Imprezą towarzyszącą otwarciu wystawy było spotkanie artystki z dziećmi klas II S.P. nr 6 na os. Rusa. Maria Stranz-Grześkowiak opowiedziała dzieciom o swojej pracy, o tym skąd czerpie pomysły, pokazała jak powstają piękne kolorowe obrazki na szkle. Dzieci zademonstrowały swój talent plastyczny, kolorując pisanki naszkicowane przez pania Marię. Najlepszą zabawą było jednak malowanie na folii, która ze względów bezpieczeństwa zastąpiła szkło. Każde dziecko namalowało swój obrazek, a na zakończenie w kilku gr52/upach stworzyły "dzieła sztuki" na blatach stołów (oczywiście były przykryte folią) - to była radość, potwierdzona okrzykami - "można rysować po stole!"
   Podczas trwania wystawy w bibliotece odbyły się też zajęcia kółka plastycznego ze S.P. nr 6, którego jedną z atrakcji było malowanie na zastępczym szkle - folii.
   Wystawa prac Marii Stranz-Grześkowiak była pierwszą tego typu imprezą zorganizowaną przez Filię 52, ale mamy nadzieję, że nie ostatnią.
 

   Niedawno w Filii 52 (os. Czecha) odbyło się spotkanie piąto- i szóstoklasistów ze S.P. nr 51 z os. Lecha z poetką i plastyczką panią Magdaleną Pocgaj.
   Na wstępie spotkania poetka wyjaśniła dzieciom co to jest poezja i jak to się dzieje, że powstaje wiersz. W trakcie spotkania pani Pocgaj zaprezentowała kilka swoich wierszy, które mówiły o życiu codziennym, pięknie przyrody, o dzielnicy - Starołęce, w której 52/upłynęło jej dzieciństwo. Dzieciaki zadawały wiele pytań związanych z tworzeniem wierszy. Poetka zachęcała młodzież, aby już podejmowała próby pisania, jeżeli czują taką potrzebę.
   Spotkanie było bardzo interesujące i dało wiele satysfakcji obu stronom. Na zakończenie dzieci wręczyły własnoręcznie wykonaną laurkę i kwiaty.

W okresie mikołajkowo-bożonarodzeniowym Filie 51 i 52 Biblioteki Raczyńskich sprezentowały dzieciakom z Przedszkola nr 144 na os. Czecha, pełne czarów i uśmiechu spotkanie z teatrem "PINEZKA". Tytułowy bohater klown Pinezka zaczarował dzieci swoimi umiejętnościami : grą na pile, żonglerką piłeczkami i talerzami, chodzeniem na szczudłach, jazdą na jednokołowym rowerze i innymi nieprawdopodobnymi umiejętnościami. Wspólnie z dziećmi stworzył orkiestrę, z którą wykonał wspaniały utwór. Przedszkolaki żywo reagowały na każdy pomysł Pinezki i chętnie brały udział w jego realizacji świetnie przy tym się bawiąc. Spotkanie minęło bardzo szybko i maluchy niechętnie opuszczały bibliotekę. Jedno jest pewne - wszystkie buźki były uśmiechnięte!

Poznań i Województwo Wielkopolskie były gospodarzami trwającego 3 - 6.11.2004 XXVII Międzynarodowego Listopada Poetyckiego. Dzięki tego typu imprezom zwiększa się możliwość obcowania z poezją i jej twórcami.
   Z tej okazji skorzystaliśmy także my.
   4 listopada młodzież spotkała się w bibliotece z poetami Krystyną Konecką, Anną Marią Szewczuk i Zbigniewem Jerzyną na ciekawej lekcji języka polskiego. Inicjatorką i osobą prowadzącą "lekcję" była mgr Ewa Piotrowska, polonistka z XVII L.O. Początek był niecodzienny. Wystąpiły ze swoją poezją dziewczyny z "Siedemnastki", czyli przyszłe autorki tomików poezji i główne postaci spotkań autorskich Paulina Dąbrowska i Joanna Szymkowiak. W ocenie profesjonalistów debiutantki wypadły znakomicie, wykazały się wielkim wyczuciem i bez zbędnych słów przekazały swoje myśli i uczucia.
   Poeci udzielili wielu wskazówek jak zacząć karierę poety i nie zrezygnować po pierwszym niepowodzeniu, opowiedzieli o swoich inspiracjach i przygodzie z poezją.
   Anna Maria Szewczuk, poetka i filolog z Zielonej Góry czytała i komentowała swoje wiersze z tomików "Przenikalność", "Pozostać w zachwycie" i "Wierzę" (wiara w miłość). Do 10 wierszy skomponowano muzykę i powstały piosenki poetyckie, które wykonuje zespół poezji śpiewanej Wyspa.
   Zbigniew Jerzyna, autor sztuk teatralnych, słuchowisk radiowych, poezji oraz krytyk literacki z Warszawy, prezentując swoje utwory z tomiku "Mówię i inne wiersze", przedstawił wiele postaci literackich i historycznych, m.in.: Marię Magdalenę, Raegana czy Tewie - Mleczarza ze "Skrzypka na dachu". Recytując wiersze ze zbioru "Listy do Edyty" autor przyznał się, że powstały pod wpływem miłości, przedstawił też swój ulubiony utwór - "Święty Franciszek rozmawia z ptakami".
   Krystyna Konecka, poetka, dziennikarka i fotoreporterka (reportaż społeczny, krytyka literacka i teatralna, publicystyka kulturalna), mówiąca o sobie Wielkopolanka z Wileńszczyzny (obecnie Białystok), z wielką pasją opowiadała o swoich podróżach i twórczości. Zafascynowana Mickiewiczem i Szekspirem daje temu wyraz w swoich utworach poetyckich oraz fotografii. Mickiewiczowi poświęca m.in. tomik "A.M.", a Szekspirowi przepiękne "Ogrody Szekspira". Swoje cykle sonetów, w których ostatni wers poprzedniego jest także pierwszym następnego wydała w zbiorach "Cisza" i "Znad Wilii", powstał też zbiór erotyków opublikowany w "Powrocie do Erolandu". Wiersze poświęcone przyrodzie znalazły miejsce w albumach z fotografiami Włodzimierza Łapińskiego "Leśne Misteria", a cykl sonetów "Ślady na jeziorach" w albumie "Wigry, Kanał Augustowski, Puszcza...". Pani Konecka pokazała, że to co robi sprawia jej ogromną przyjemność, a przy okazji zrobiła przyjemność nam umiejętnie oprowadzając nas po swoim świecie.
   Chyba nikt nie patrzył na zegarek, gdyż spotkanie było bardzo ciekawe, i tylko żal, że tak szybko się skończyło.