Biblioteka Raczyńskich w Poznaniu - Conrad Drzewiecki (1926-2007) – biogram Skip to content



Katalog Online:  

Conrad Drzewiecki (1926-2007) – biogram Drukuj
Podczas gdy w balecie klasycznym publiczność bardziej podziwia ludzki wyczyn niż myśl,
to cały nurt tańca nowoczesnego opiera się na myśli.
Conrad Drzewiecki
 
     Conrad Drzewiecki, tancerz i choreograf, urodził się 14 października 1926 r. w Poznaniu i swojemu miastu został wierny aż do śmierci (25 sierpnia 2007 r.). W latach 1951-1958 był solistą Opery w Poznaniu. Do największych jego ról tanecznych w tym okresie należały: Faun w Nocy Walpurgii,  Rudobrody w Jeziorze Łabędzim, Diabeł w Panu Twardowskim oraz  tytułowe role w Dylu Sowizdrzale i Uczniu Czarnoksiężnika. W 1956 r. Drzewiecki zdobył na międzynarodowym konkursie we włoskiej Vercelli „Primo premio assoluto” w kategorii solistów. Wkrótce podjął studia w Paryżu w zakresie tańca klasycznego, modern jazzu, kompozycji i tańców etniczno-prymitywnych i został solistą wielu tanecznych zespołów zagranicznych, głównie francuskich, z którymi występował na całym świecie. Wrócił do Poznania w 1963 r. na stanowisko choreografa i kierownika baletu w Operze Poznańskiej. Jego największe osiągnięcia w tym czasie to La valse Ravela, Historia żołnierza Strawińskiego, Muzyka na wodzie Haendla, Adagio Albinoni’ego. W 1973 r. wraz z grupą zafascynowanych jego nowatorstwem tancerzy opuścił Operę Poznańską. Założył, działający do dziś, Polski Teatr Tańca – Balet Poznański, który miał charakter zespołu autorskiego. Drzewiecki stworzył własny styl – technikę tańca nowoczesnego połączył z inspiracjami klasyką i folklorem. Tańczył, reżyserował, tworzył choreografie i scenografie: Krzesany Kilara, Pawana na śmierć Infantki Ravela, Epitafium dla Don Juana Drzewieckiego i Rudnika, III Symfonia Szymanowskiego, Odwieczne pieśni Karłowicza, Stabat Mater Pendereckiego. Zespół Polskiego Tańca – Balet Poznański odbywał liczne tournée po całej Europie, zapraszany był do udziału w światowych festiwalach, na przykład: Międzynarodowy Festiwal Tańca w Paryżu i Chateauvallon, Baletto Oggi w Bari, Musica Sacra w Mediolanie, Intercontri Musicali Romani, Bregener Festspiele i Berliner Festtage. Realizował gościnne spektakle w Amsterdamie, Hawanie, Berlinie, Malmö, Pradze. W latach 1971-1980 był dyrektorem artystycznym Szkoły Baletowej w Poznaniu. Gościnnie uczył także w słynnej  Juilliard School of Music w Nowym Jorku. Był wielokrotnie jurorem międzynarodowych konkursów baletowych w Warnie i Monte Carlo. Jako dyrektor Polskiego Teatru Tańca – Balet Poznański otrzymał m. in. dyplom Ministra Spraw Zagranicznych i Nagrodę Państwową I stopnia za propagowanie kultury polskiej za granicą, Nagrodę Miasta Poznania za szczególne osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki, tytuł „Zasłużonego Dla Kultury Narodu”. Po odejściu z Polskiego Teatru Tańca w 1987 r. nie zaprzestał działalności twórczej, reżyserował w teatrach operowych i dramatycznych, współpracował m. in. z Zespołem Pieśni i Tańca „Śląsk”. Efektem współpracy z  Telewizją Polską jest około 20 filmów baletowych. Ostatnie spektakle dla Polskiego Teatru Tańca – Pieśń Roksany i Śmierć Izoldy – Conrad Drzewiecki przygotował przeszło dekadę później – w 1998 r. z okazji jubileuszu 25-lecia Teatru. W 2006 r. Conrad Drzewiecki został uhonorowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Złotym Medalem Gloria Artis.
     Po działalności Drzewieckiego – tańcu, który jest sztuką ulotną, pozostały zdjęcia, kilka sfilmowanych choreografii, ale przede wszystkim Polski Teatr Tańca – Balet Poznański, którym od 1988 r. kieruje Ewa Wycichowska. To dziś oczywiście inny zespół, ale panuje w nim ten sam duch twórczych poszukiwań.
 
 ZDJĘCIA